Canyoning tour op de Azoren

Aan de noordkant van het eiland São Miguel kun je een canyoning tour doen. Tijdens de tour klim je langs rotsen en spring en glijd je van watervallen af. De tour duurt ongeveer drie uur en is een verrijking van een vakantie naar de Azoren.

Op canyoning tour

Onze gidsen van Azorean Active BlueBerry zijn Bruno en Paolo, twee hilarische mannen. Dat bleek toen Bruno erachter kwam dat hij ruim een kop kleiner is dan Steven. Terwijl hij Stevens arm boven zijn hoofd hield, zei hij dat hij er mooi onder kon schuilen als het ging regenen, haha!

Hoteltip: Azoris Royal Garden Hotel

We volgden een pad dat langs de kloof omhoog leidde. Na een tijdje kwamen we langs een afgrond en in de kloof zagen we een andere canyoning-groep lopen. De gids grapte dat daar beneden krokodillen waren. Wij fantaseerden nog even verder, want omdat de groep beneden zo stil was, veronderstelden we dat één van hun al opgegeten was.

De eerste waterval

Bovenaan de eerste waterval kregen we uitleg en daarna mochten we één voor één abseilend naar beneden. Het was heel relaxed met de gidsen en alhoewel het een 2-sterrentocht was, behandelden ze ons als beginners en dat is super fijn voor mensen met (lichte) hoogtevrees.

De volgende waterval was een sprong van vier meter. Ik had dit deze zomer al eens eerder gedaan en was niet echt bang. Het was supergaaf en ik deed een mooi bommetje!

Er volgden nog vele mooie afdalingen en sprongen voordat we bij het startpunt aankwamen. Daar maakten we deze schitterende foto van ons met brug en waterval:

Naderhand begonnen de gidsen te zingen over de volgende waterval, die nogal hoog was (namelijk 7 meter), maar “You can goooooooo with or with-out ro-ho-hopes. You can gooooo with or withoooouuut roooopes.” zongen de gidsen op U2’s “With or without you”. Haha!

Even later begon het toch echt te plenzen en te onweren, waarop we wederom in gezang uitbarstten: “Thunder, tenenenenenenene Thunder!!” (AC/DC).

Een waterval van 7 meter hoog

Over de 7 meter hoge waterval dacht ik niet eens na. Iedereen sprong gewoon en ik dus ook. Ik voelde het wel in mijn maag. Ik nam diep adem en sprong….. Het leek wel een eeuwigheid te duren voordat ik beneden was en ik bezeerde mijn been aan het wateroppervlak. Springen van zo’n hoogte zal ik niet zo snel nog een keer te doen, maar ik was wel trots dat ik mijn angst had overwonnen!

We kwamen aan het einde van onze canyoning tour. We zijn allemaal van alle watervallen afgesprongen (with or without ropes), dus we gaven elkaar een dikke high five!