EBC Trek 4 – Namche Bazaar naar Tengboche

We zijn onderweg naar Mount Everest Base Camp. Het kamp ligt op 5,364 meter hoogte, aan de voet van de berg en van daaruit kunnen we de piek van Mount Everest (8,848m) heel mooi zien liggen. We hebben echter nog een lange weg te gaan. Drie dagen geleden vlogen we van Kathmandu naar Lukla. We wandelden naar Phakding (2,652m) en gingen via een steile klim naar Namche Bazaar (3440m), waar we een dag moesten acclimatiseren om aan de hoogte te wennen. Vandaag gaan we naar het klooster van Tengboche, waar we slapen op 3,860 meter.

Vertrek uit Namche Bazaar (3440m)

Na twee nachten in een tochtig kamertje, zijn we klaar om verder te trekken. Het ontbijt bestond uit havermout met kaneel en een gekookt ei, daarop denken we het wel een tijdje vol te houden. We vullen onze waterzakken en stoppen een paar energie-repen in onze tassen. Die zullen we wel nodig hebben vandaag. Het is ongeveer vier uur lopen naar Tengboche als je doorloopt, maar het gaat op en neer en inclusief pauzes doen we er zo’n zes uur over.

De weg naar Tengboche

De route is ‘Nepali flat’: Eerst lopen we een stuk omhoog en daarna wordt het redelijk vlak. Vlak, maar wel een beetje op en neer. Het is een mooie dag vandaag: Blauwe lucht met wat wolkjes. We genieten enorm van de herfstkleuren die we onderweg zien en natuurlijk van het uitzicht dat alsmaar mooier wordt.

Verderop staat één van de vele Boeddhistische stoepa’s. Ze zijn een eerbetoon aan Moeder Natuur. Om respect te tonen, moet je linksom de stoepa lopen. Het probleem is alleen dat wij meestal op de linker helling lopen en als je er linksom de stoepa wilt, dan moet je dus klimmen. De gids is volgens mij een beetje bijgelovig, want hij neemt steeds het zekere voor het onzekere en loopt snijdt geen enkele keer de route af door rechtsom een stoepa te lopen. We volgen netjes zijn voorbeeld.

Zicht op Mount Everest

Halverwege het lange pad staat een man te springen van enthousiasme. Hij heeft hier al twee uur staan wachten, en nu is de lucht eindelijk opgeklaard. In de verte prijkt een majestueuze bergrug met als piek Mount Everest! Wij hebben niet twee uur hoeven wachten, we hebben gewoon ontzettend veel mazzel!

De man vraagt ons om een paar foto’s van hem te maken, en hij maakt ook een paar voor ons.

De berg Ama Dablam

Aan het einde van het vlakke stuk is een café met uitzicht op de berg Ama Dablam. Het is wat mij betreft de mooiste berg hier. Deze staat helemaal vrij en hij heeft twee pieken: Een hoge en een lage. Echt een klassieke berg. Het uitzicht is hier dan ook spectaculair, wat een mooie plek!

Terwijl we thee drinken komt er een yak-trein voorbij en de hoedster fluit een prachtig wijsje terwijl een ander aan het gebedswiel draait totdat het belletje rinkelt. Het is magisch om hier te zijn.

Verderop vliegen de helikopters af en aan. Wanneer ze dichtbij genoeg zijn, dan zwaaien we naar ze. Deze helikopters vliegen heen en weer met toeristen, maar ook om goederen te vervoeren en om eventuele gewonden van de berg af te halen.

De helikopters doen ons denken aan Lord of the Rings. Het is een gek idee dat wij, Frodo en Sam, het hele eind naar de berg lopen, terwijl je er ook gewoon naartoe kunt vliegen!

Herfstkleuren

Het pad slingert van daaruit een flink eind naar beneden, naar de rivier. Het is prachtig, want er staan veel rhododendrons (nu niet in bloei) en bomen met allerlei kleuren. De zon schijnt er het grootste deel van de dag, dus het is een fijne dag om te wandelen.

IJsblauwe rivier

Onderaan de berg bereiken we een ijsblauwe rivier, de Dudh Koshi, die we oversteken via een hangbrug. Langs het water staan verschillende eetgelegenheden en accommodaties.

Lunchtijd

Aan de andere kant van de rivier lunchen we om energie te verzamelen voor de laatste klim van vandaag. De lunch bestaat uit “Dal Bhat: 24 Hour Power!” Dat zeggen ze hier altijd, want als het op is dan wordt het bord net zolang aangevuld totdat je genoeg hebt gegeten.

De weg omhoog

Daarna moeten we nog twee uur lang steil omhoog klimmen. Dat is best wel pittig. De hoofdpijn speelt weer op, maar ik kan gelukkig verder zonder pijnstillers.

Regelmatig moeten we aan de kant voor een yak-karavaan of voor een drager. Die gaan veel harder dan wij, maar ze pauzeren ook vaker en we komen ze dus steeds weer tegen. Langzaam maar gestaag lopen we door. We hebben nauwelijks uitzicht meer, want alles zit in de wolken.

Het klooster van Tengboche (3860m)

Na twee uur klimmen komen we aan bij het klooster van Tengboche. Het verhaal gaat dat een Boeddhist mediteerde in een nabijgelegen klooster en tijdens zijn meditatie ging hij zweven. Hij zweefde helemaal naar Tengboche en liet een voetafdruk achter. Die voetafdruk is de reden dat hier nu een klooster is gebouwd. De steen met de voetafdruk ligt nu bij de ingang van het klooster, maar de Boeddhisten houden van mysterie, dus je mag er geen foto’s van maken.

Binnenin de Boeddhistische tempel staat een gigantische Boeddha. De ruimte hangt verder helemaal vol met religieuze voorwerpen. Op de grond zit een viertal monniken te werken aan een zandmandala: Ze doen gekleurd poeder op een ijzeren stokje en dan raspen ze het, zodat het gelijkmatig op het doek gestrooid wordt. Dit is nou echt wat je noemt: ‘Monnikenwerk’. Hier mochten we dan wèl weer (tegen betaling) een foto van maken.

Om hoogteziekte te voorkomen, moeten we van onze gids buiten zijn om frisse lucht in te ademen. Het is niet overbodig om hier voorzichtig mee om te gaan, want de gids van een andere groep moest zojuist naar beneden vanwege hoogteziekte. Die groep heeft gelukkig nog een hulpgids, dus ze kunnen wel verder.

Eén van de symptomen van hoogteziekte is verwardheid, dus we zeggen nu iedere keer iets onzinnigs en dan roept de ander: “Huh? Ben je een beetje in de war? Gaat het wel goed met je?” ?

Onze accommodatie in Tengboche

Het hotel van Tengboche staat vlak naast het klooster. Veel meer stelt Tengboche ook niet voor, op een paar huisjes na. Onze kamer in het hotel is simpel: Er staan alleen twee bedden en het is er ijskoud. Toch zijn de bedden comfortabel en er liggen warme dekens op. Samen met onze warme slaapzakken, zullen we het hier zeker niet koud krijgen vannacht.

Knoflooksoep

In een grote gemeenschappelijke ruimte met een houtkacheltje in het midden, wordt de maaltijd geserveerd. Tijdens de lunch of het diner eet bijna iedereen knoflooksoep. Knoflook is één van de gezondste dingen om te eten en omdat hier de weerstand verzwakt is en in de droge lucht nogal wat griepvirussen rondwaren, zijn knoflooksoep en ook gemberthee hier razend populair. Over smaakt valt te twisten, maar je eet dus gewoon een gepureerde bol knoflook.

We bestellen er pasta en een vegaburger bij. Met onze gezonde trek is niks mis. En met ons energieniveau trouwens ook niet. “Dat komt omdat ik heel veel zuurstof heb.” Ha. Ha. Dat zal over een paar dagen wel even anders zijn!!

Het vervolg van de reis

Morgen, op dag 5, trekken we via Pangboche verder naar Dingboche.

Boek deze reis

Reisorganisatie:	Groepsreis van Sawadee of individuele reis via Riksja
Reisgidsen:	Nepal reisgids op Bol.com
Hotel:	Wij sliepen in het comfortabele Traditional Comfort hotel in Kathmandu, maar Vastu Boutique Hotel is ook een fantastische optie.
Geheime tip:	Geheime tip!
Paklijst:	Paklijst Nepal / Mount Everest BaseCamp
Alle blogs:	Hoofdpagina Mount Everest