Rondreis Peru [18 dagen]

In Peru zijn vele culturen, prachtige natuur en een geschiedenis waarover je je eindeloos kunt verwonderen. Tijdens onze 18-daagse reis met TUI bezoeken we hoofdstad Lima, de Ballestas-eilanden, de mysterieuze Nazca-lijnen, de diepe ravijnen van Colca Canyon, Titicaca, het hoogste bevaarbare meer ter wereld en het majestueuze Machu Picchu.

Hoofdstad Lima

Temidden van de schijnbaar eindeloze woestijn die zich uitstrekt langs de westkust van Peru, ligt de levendige hoofdstad Lima. In deze hippe, moderne stad zijn een paar mooie parels te vinden. De Spanjaarden wezen deze plek aan als hoofdstad van de Latijns-Amerikaanse kolonie, dus je ziet er veel Spaanse invloeden in de architectuur van pleinen en gebouwen.

Tip: Bezoek Peru met een 18-daagse rondreis van TUI.

Hoogtepunten zijn het centrale plein Plaza de Armas met daaraan de grote kathedraal waarin Pizarro begraven ligt, en de kerk en het klooster van Sint Franciscus met uitgebreide catacomben waarin de botten van overledenen als kunstwerken gearrangeerd zijn. De meeste musea, sommigen vol met Inca-schatten, zijn gratis toegankelijk. Ook zijn er gezellige bazaars met souvenirs en kun je er versgebakken churros eten.

De wijk Barranco

Vergeet bij een bezoek aan Lima vooral niet de wijk Barranco te bezoeken. Deze creatieve kunstenaarswijk heeft een mooi park, veel prachtige graffiti-schilderingen en een levendig uitgaanscentrum.

Paracas en de Ballestas eilanden

Per bus rijden we zuidwaarts langs de kust en door de woestijn naar Paracas. Als je hier midden op de dag aan komt dan lijkt het een slaperig woestijndorp, maar niets is minder waar. In de ochtend en in de avond bruist het bij de souvenirwinkeltjes, bars en restaurants met uitzicht op de haven. Vanaf hier kun je mooie excursies maken naar onder andere de Ballestas eilanden en het schiereiland van Paracas (een natuurreservaat).

Schiereiland Paracas

Gids Olenka neemt ons mee naar het schiereiland van Paracas. Enthousiast vertelt ze over de 36 miljoen jaar oude schelpen die hier tussen het rode zand liggen. “Het zand stuift niet” zegt ze “Dat komt omdat er ijzer tussen zit, dat is zwaar en geeft de grond ook de rode kleur”. Ook ligt er zout op, waardoor er geen planten zoals cactussen kunnen groeien. Onder de zandlaag liggen lagen klei en gips, wat betekent dat hier vroeger vulkanen actief zijn geweest. Ik staar over het heuvelachtige, droge landschap. De hemel is helderblauw en de zon schijnt fel, het is bloedheet. Er rijden wat toeristen rond op quads. Het lijkt net alsof we op een andere planeet zijn, alsof we de filmset van Dune zijn binnengelopen.

De wegen in het reservaat zijn van zout gemaakt. Dat was voorradig en het is een natuurlijk materiaal. Bovendien wordt het keihard als je er een paar keer overheen rijdt. Het zout komt uit de zee die niet veel verderop ligt. Het water spat op tegen de enorme kliffen. Kalkoengieren vliegen over. Op de rotsen zien we de Inca-stern, een donkerkleurige vogel met een witte rand rond de ogen. Verderop ligt een rood zandstrand (er zit ijzer tussen). In de verte mooie rotsformaties waar de ondergaande zon een mooi lichtspel op projecteert.

De Ballestas eilanden

Vanuit de haven van Paracas vertrekken de toeristenboten naar de Ballestas eilanden. We krijgen reddingsvesten aan en dan varen we in volle vaart richting de eilanden, die een half uurtje verderop liggen. De koude golfstroom uit Antarctica komt hier naar boven en die brengt veel vis (ansjovis) met zich mee. Daar komen hongerige walvissen, dolfijnen en zeeleeuwen op af. Het duurt dan ook niet lang voordat we getrakteerd worden op een bijzonder schouwspel van uit het water springende zeeleeuwen.

We draaien ons om en zien op de rotsen een enorme tekening van een 180 meter hoge cactus. De tekening is door de Indianen gemaakt en er zijn meerdere theorieën over. De cactus was een heilige plant en van de vruchten ging je hallucineren. Het zou kunnen dat één van de gebruikers contact heeft gehad met de goden en opdracht kreeg om de tekening te maken. Een andere theorie is dat hij gebruikt werd voor oriëntatie op zee: De bovenkant van de cactus wijst namelijk precies naar het zuiden. De reden dat de cactus na al die jaren nog te zien is, is omdat het in deze woestijn praktisch nooit regent. Het zand spoelt dus niet weg.

We varen door naar de Ballestas eilanden. Ballestas betekent ‘kruisbogen’ en het is niet moeilijk om te zien waarom de eilanden zo genoemd zijn. Onder de prachtige natuurlijke rotsbogen klotst het helderblauwe water. De rotsen zitten vol met vogels zoals sternen, Jan van Genten, pelikanen, aalscholvers en we zien zelfs pinguïns! Vlak boven het water zitten rode krabben en een knalrode zonnebloemster (zeester) met wel 24 armen.

Vanwege de biodiversiteit worden de Ballestas eilanden ook wel vergeleken met de Galápagos eilanden. We dobberen nog geen half uur rondom de eilanden en dan is het alweer tijd om te vertrekken en de dieren met rust te laten.

Tip: Bezoek de Ballestas eilanden tijdens deze 18-daagse rondreis van TUI.

De oase van Huacachina

Vlakbij de grote stad Ica komen we aan bij de groene oase Huacachina. Temidden van enorme zandduinen is het water in de oase omgeven door palmbomen en gezellige terrasjes. Op het meer kun je een waterfiets huren, of het duin op klimmen voor een mooi uitkijkpunt. Naast de opgang van het duin verhuren ze sandboards, zodat je onder hoge snelheid weer naar beneden kunt. Een spannende 4-wheel-drive over de heuvelachtige zandduinen is ook een optie.

Nazca en de Nazcalijnen

We rijden verder zuidwaarts, tussen enorme bergen zand door. Het droge landschap gaat over in rotsachtige bergen met groene valleien ertussen, en dan komen we aan op de vlakte van de Nazca. De Nazca woonden hier lang voordat de Inca’s kwamen, ongeveer tussen 200 voor Christus tot het jaar 1000. In die periode tekenden ze enorme symmetrische afbeeldingen op de grond en het is nog steeds een raadsel hoe ze dat zonder zicht vanuit de lucht deden.

In de vallei zijn honderden tekeningen van tientallen tot honderden meters lang van mensen en dieren zoals kolibries, een aap en een hagedis. En er zijn ook kilometers lange lijnen die mogelijk naar sterren wijzen en/of naar religieuze plekken leidden. Verondersteld wordt dat de Nazca er zo’n duizend jaar over hebben gedaan om alle afbeeldingen en lijnen te tekenen. Vanaf een uitkijktoren kun je daar een aantal van zien:

Voor nóg beter zicht op de Nazcalijnen kun je kiezen voor een vlucht boven het gebied, maar check van tevoren wel de veiligheid van de airline waarmee je vliegt.

Tip: Bezoek de Nazca-lijnen tijdens deze 18-daagse rondreis van TUI.

Museo Antonini

Ook interessant in Nasca is Museo Antonini. Dit museum wordt beheerd door een archeoloog, die vondsten uit de omgeving veiligstelde in een museum. Je kunt er gebruiksvoorwerpen, sieraden en mummies bewonderen. Achter het museum ligt een deel van de ondergrondse waterwerken, die door de Nazca zijn aangelegd.

Maria Reiche Planetarium

In de avond brengen we een bezoekje aan het Maria Reiche Planetarium. Door middel van een 180 graden show in een koepel wordt uitgelegd dat Maria Reiche haar leven spendeerde aan het blootleggen en conserveren van de Nazcalijnen. Volgens haar theorie wijzen de lijnen naar bepaalde sterrenbeelden. Na de voorstelling neemt de eigenaar van het planetarium ons mee naar buiten, vouwt een doek om de lampen en wijst met een laserpen de sterrengroepen aan die Maria Reiche bedoelde.

Ondergrondse waterwerken

De volgende dag gaan op tour met een lokale gids. Hij neemt ons mee naar opgravingen uit drie verschillende tijdperken. Eén tempel is door de Inca’s gebouwd, maar het meest interessant zijn de waterwerken van de Nazca. Omdat de aarde hier verschoven is door een aardbeving, kwamen twee aardlagen op elkaar te liggen en ging de rivier, afkomstig uit de Andes, ondergronds. Handig, want in de woestijn verdampt het water snel en zo bleef het stromen. De Nazca maakten hier gebruik van door ondergrondse waterwegen aan te leggen, de aquaducten van Cantalloc. In de buurt van Nasca kun je een aantal spiraalvormige putten bekijken die ze hebben aangelegd om makkelijk bij het water te kunnen komen.

Arequipa

We reizen verder richting het Andesgebergte, en komen op zo’n 2300 meter hoogte aan in Arequipa. Het centrum van de stad staat op de werelderfgoedlijst van UNESCO en met name Plaza de Armas is een bezoekje waard. De enorme zuilengalerij van de kathedraal siert de noordoostflank van het plein, tegen een achtergrond van (actieve) vulkanen. Het zilverwitte tufgesteente waaruit de kathedraal en ook andere gebouwen in Arequipa zijn opgetrokken, is afkomstig van vulkaan Misti, één van de gevaarlijkste vulkanen ter wereld. Toch besloten de Spanjaarden ooit: ‘Are qui pa: Hier blijf ik’ in de ‘Are Queppa: Stad achter de bergtop’ zoals de Aymara de stad noemden (over de ware herkomst van het woord ‘Arequipa’ is men het nog niet eens).

Helaas word ik ziek en blijf ik de halve dag in bed. Een bezoekje aan het beeldschone Santa Catalina klooster moet ik helaas aan me voorbij laten gaan.

De Altiplano

We reizen door naar Chivay, op de hoogvlaktes van Peru op 3600 meter hoogte. Onderweg kijken we onze ogen uit naar de vele wilde vicuña’s en kuddes lama’s die naar iets eetbaars tussen het droge gesteente zoeken. Omdat de vicuña’s als lekkernij beschouwd werden door de Spanjaarden, waren ze bijna uitgestorven, maar nu worden ze beschermd en komen ze in grote getale voor. Op de hoogvlakte kun je ook vossen en kleine knaagdieren tegenkomen, maar alleen als je geluk hebt.

In Chivay overnachten we in het fantastische Casa Andina, waar we, na een duik in de nabijgelegen warme bronnen, ’s avonds genieten van een heerlijke maaltijd die opgeluisterd wordt door de beste Andes-muziekgroep die we tot nu toe gehoord hebben. Wat een feest, en wat zullen we heerlijk slapen na deze lange reisdag!

Colca Canyon

Colca Canyon is één van de diepste kloven ter wereld en op sommige plekken twee keer zo diep als de Grand Canyon. Wij gaan niet naar het diepste punt, maar naar Cruz del Condor, een uitkijkpunt waar je veel condors kunt spotten.

Geruisloos zweven de immense vogels boven ons hoofd. Het duurde even voordat de zon hoog genoeg stond en er genoeg thermiek was, maar nu vliegen de condors af en aan, op zoek naar een prooi (kadavers). Met een spanwijdte van zo’n 3 meter heeft de condor het grootste vleugeloppervlak ter wereld, wat ze in staat stelt om lang rondjes te vliegen op de thermiek, zonder ook maar één keer te flapperen met hun vleugels. Het is een majestueus gezicht.

Colca Canyon is ook een populaire plek om te hiken, klimmen, mountainbiken en raften.

Het Titicacameer

Via een duizelingwekkend uitkijkpunt op 5000 meter rijden we naar het hoogste bevaarbare zoetwatermeer ter wereld: Het Titicacameer op 3600 meter hoogte, dat Peru deelt met buurland Bolivia. Het meest bijzonder aan dit meer zijn de inwoners: De Uros. Ooit ingesloten door vijandige Indianenstammen zoals de Inca’s, wisten zij niet meer waar ze naartoe moesten en ze zochten hun toevlucht op het meer. Eerst op boten, maar al snel kwamen ze met een ingenieuze oplossing: Ze bouwden drijvende eilanden van riet. Het bezoek aan de Uros eilanden was één van mijn meest bijzondere ervaringen in Peru en daarom schreef ik een apart artikel over de Uros en de drijvende eilanden op het Titicacameer.

Tip: Bezoek het Titicacameer tijdens deze 18-daagse rondreis van TUI.

Cusco

We rijden door naar Cusco, wat toch eigenlijk wel het hoogtepunt van onze reis is. Ondanks alle wonderlijke dingen die we al gezien hebben, want vlakbij Cusco staat ons een wereldwonder te wachten! Maar voordat we naar Machu Picchu gaan, ontdekken we eerst deze enorm gezellige stad met heel veel historie. Wat ooit het hart was van het Incarijk, werd later een belangrijk centrum voor de Spanjaarden. Aan de schitterende gebouwen kun je zien dat beide volkeren hier veel in geïnvesteerd hebben. De levendige stad huisvest gezellige restaurants, kleurrijke winkels, interessante musea en een sfeervol nachtleven.

Historische hoogtepunten in en rondom Cusco zijn de Qoricancha-tempel in het centrum, de fortificatie Sacsayhuamán en de Heilige Vallei, waar je toch zéker een aantal dagen voor moet uittrekken. Ik schrijf hier later nog een apart artikel over.

Aguas Calientes

Met de bus worden we naar Ollantaytambo gebracht, waarvandaan de trein vertrekt naar Machu Picchu. “The Voyager” staat op de zijkant van de trein, wat ons meteen het gevoel geeft dat we op een belangrijke missie gaan. De treinreis is schitterend. Langs eeuwenoude terrassen waarop nog altijd groente verbcouwd wordt, en door kloven volgen we de rivier. Hoe dichter we bij Aguas Calientes komen, hoe meer het landschap verandert in regenwoud. Hier zitten we aan de rand van de Amazone.

Omdat Aguas Calientes alleen per trein te bezoeken is, is er amper verkeer en is alles op loopafstand. Het toeristische plaatsje zit vol met souvenirshops, hotels en restaurants en hiervandaan vertrekken ook de bussen naar Machu Picchu. Met de bus word je in ongeveer een kwartier naar boven gebracht, maar je kunt ook lopen. Over de steile klim doe je ongeveer anderhalf uur. Een andere manier om bij Machu Picchu te komen is de Inca trail, die ongeveer vier dagen in beslag neemt. Je wandelt dan door de bergen, over één van de vele wegen die de Inca’s hebben aangelegd en je komt Machu Picchu binnen via de zonnepoort.

Een (zeer) beknopte geschiedenis van Peru

Voordat we in Machu Picchu aankomen, wil ik jullie iets vertellen over de geschiedenis van Peru, want die is enorm interessant, en de kennis hierover maakt dat wat je gaat zien nog véél boeiender.

Veel Indianenvolkeren die in Zuid-Amerika leefden, waren vredelievend. Sommigen hadden niet eens wapens en geen politieke structuur. De Inca’s hadden dit wel, en hebzucht leidde ertoe dat veel van die volkeren moeiteloos onderworpen werden aan het machtige Incarijk. Dankzij de vele mankracht en grondstoffen konden ze prachtige dingen bouwen zoals de stad Cuzco en de wereldberoemde stad Machu Picchu, een eerbetoon aan de goden.

Door de komst van de Europeanen begon het Incarijk te wankelen. De toenmalige keizer stierf aan een westerse ziekte, de pokken, waarna zijn zoons met elkaar vochten om de troon. Toen de Spanjaarden onder leiding van Pizarro in 1532 in het noordelijke Cajamarca aankwamen, was het rijk al verzwakt door oorlog en ziekte. Door middel van een listige truc wisten ze Inca-keizer Atahualpa gevangen te nemen, en namen ze de macht in dit grote deel van Zuid-Amerika over. Daardoor veranderde Peru voorgoed.

Machu Picchu

De Spanjaarden hebben Machu Picchu nooit ontdekt, daarom is het in tact gebleven op de daken na, want die waren van riet en zijn vergaan. Waarom de Inca’s het stadje verlaten hebben, is een raadsel en daarom kunnen wetenschappers alleen maar speculeren over de functie van de gebouwen.

We wandelen door de poort het heiligdom binnen. Geen enkele foto kan weergeven hoe het is om in Machu Picchu te zijn. Het is alsof de tijd hier heeft stilgestaan, en alsof de kracht van de Goden die door de Inca’s werden aanbeden, nog steeds aanwezig is. Waarschijnlijk hebben hier veel mensen gewoond, en had ook Incakoning Pachacuti hier een paleis. Volgens sommige bronnen had hij zelfs een badkamer met een douche en een toilet! Ook waren er huizen voor de hofhouding, terrassen om eten op te verbouwen en natuurlijk een Zonnetempel om de Goden te aanbidden.

Tip: Bezoek Machu Picchu tijdens deze 18-daagse rondreis van TUI.

Met dit absolute hoogtepunt sluiten we onze waanzinnig mooie reis door Peru af. We gaan terug naar Lima, waar we de laatste avond uit eten gaan en drankjes drinken in de gezellige wijk Barranco, en dan is het tijd om naar huis te gaan. Het was een onvergetelijke, geweldige ervaring om door Peru te reizen!

Dit artikel kwam tot stand in samenwerking met NatureScanner en TUI.